Een Akita Hondenleven met Kensho in de hoofdrol

8 maanden oud (26 april tot 26 mei 2006)

 

Vrede

Het blijft maar beter gaan tussen Tommie en Kensho, al is er soms nog wel sprake van miscommunicatie.

 

Politie aan de deur

Kensho heeft de lente in zijn bol en zijn mannelijke hormonen gieren door zijn lijf. Bewoners uit een naburige flat hebben geklaagd over geluidsoverlast nadat Kensho als een wolf luid huilend heeft geprobeerd loopse teefjes te lokken (althans: dat is de theorie volgens zowel de dierenarts, de fokker als de gedragsdeskundige). De directe buren hebben niets gehoord. De politie is er gelijk op afgestuurd en ze zijn ook direct gegaan. Om problemen te voorkomen houd ik Kensho maar even binnen en daar is hij het niet mee eens.

Hij heeft de deur van de bench dusdanig verwrongen dat deze niet meer openging. Nu verstevig ik de deur halverwege met cijferslotjes. Een keer is het gebeurd dat Kensho deze weer op 0-0-0 had gekregen.

Ook heb ik Kensho in zijn kampeerbench laten slapen. Toen stond ie 's nachts gewoon aan mijn slaapkamerdeur. Ik vreesde dat ie het canvasdoek had gesloopt (gezien wat ie met de draadstalen bench had uitgericht), maar nee... hij had gewoon de rits opengemaakt.

Kensho kijkt naar Kensho (en ging daarna pontificaal voor TV liggen om de film vanaf het vloerkleed verder te bekijken).

 

Om te zien wat Kensho doet als ik niet thuis ben kon ik van Angelique een camera lenen waarmee ik hem 1,5 uur kon filmen. Het waren slaapverwekkende films, want Kensho gaat gewoon slapen.

Op een andere film zat Kensho niet binnen in de bench, maar buiten in de tuin. De hele tijd lag ie maar te slapen en veranderde alleen af en toe van houding. De camera lag op de poef die ik voor het raam had geschoven. Tommie was naast de camera gaan liggen en vond het wel gezellig zo. De hele film bestond dus uit beelden van een slapende Kensho met geluid van een hevig spinnende Tommie die hoorbaar kopjes geeft tegen de camera.

"Hee, daar is die hond op TV".

"Maar, die ligt gewoon daar!" (en zo keek Tommie wel 6 keer op en neer van TV naar Kensho)

 

14-05-2006 > Akita Jonge Honden Dag van de NVAI

Het hele nestje van 26 augustus 2006 moest zich opstellen (het grootste broertje was helaas afwezig, die had de dag tevoren met zijn pootje ergens tussen gezeten) en daarna een paar rondjes lopen.

 

Daarna werden ze een voor een aan de keurmeester voorgeleid en moesten we nog individueel een diagonaal door de ring lopen.

 

Kijk voor meer foto's van dit Akita nestje op de Akita familiesite.

De ouders van Kensho vastgehouden door Joop Ouwerkerk (fokker).

Vader (links): Musuko-Daichi Watakushi-Yumé

Moeder (rechts): Tamami Go Sakai Suwa

   

 

De jongens:

nr 44. Daigo Go Musuko Watakushi-Yumé

nr 45. Kensho Go Musuko Watakushi-Yumé

nr 46. Daichi Zen Go Musuko Watakushi-Yumé

nr 47. Bengosha Go Musuko Watakushi-Yumé

 

De meisjes:

nr 48. Musume Go Musuko Watakushi-Yumé

nr 49. Mitsume Go Musuko Watakushi-Yumé

nr 50. Majinai Go Musuko Watakushi-Yumé

Wij zijn als tweede aan de beurt. De keurmeester keek even bedenkelijk en riep toen 'vriendelijk alert hoofd'.

Kensho vind het allemaal best, maar een vreemde man die ineens op hem afloopt en zijn tanden wilt zien vind ie maar niets. En geef hem eens ongelijk.

Hier wordt het borstbeen betast.

 

Kensho heeft voor en na de keuring lekker gestoeid met zijn broertjes en zusjes. Hij gedroeg zich opvallend anders dan normaal bij het stoeien/spelen. Veel zachter! Veel speelser! Hij ging ook gewoon liggen en dan weer bovenop. Dat wisselde zich gewoon af.

Toen twee zusjes een beetje woorden kregen heeft hij dit geblust door er tussen te gaan staan en ze een voor een met neutraal gezicht aan te kijken.

Het keuringsrapport

 

Er was ook een springwedstrijd tussen de manegepaarden. Kensho volgde het aandachtig. Hij heeft erg genoten van de hele dag. Maar het was allemaal nieuw natuurlijk en koste veel energie. 's Avonds was ie dan ook kapot en kwam de spanning eruit (dan moet ie kokhalzen).

 

 

20-05-2006 > Lezing over de Stapcontact methode voor hondentraining

Naar een lezing van 'De Hondenfluisteraar' over de Stapcontact Methode.

De Stapcontact methode is een non-verbale en correctieloze manier van werken en leven met honden. In plaats van verbale commando's maak je gebruik van de communicatiemiddelen die wolven en honden zelf ook gebruiken: oogcontact en lichaamstaal. Met je hond werken volgens de Stapcontact methode is een prachtige speurtocht naar harmonie en balans in de relatie die je met uw hond hebt.

 

21-05-2006 > Examen voor het A-diploma

Uitslag: Met vlag en wimpel geslaagd!

Zitten in de groep (los van de lijn en ik op afstand) ging perfect, zeker in ogenschouw nemend dat een paar andere hondjes gingen rondrennen. Kensho bleef gewoon zitten. Hetzelfde maar dan liggend ging niet. Zodra ik weg liep, volgde hij mij. Ook in de herkansing. Daarvoor dus het minimale aantal punten, maar ik ben allang blij dat ie mij volgde en niet als een gek ging rondrennen.

 

23-05-2006 > Wandeling in Amerongen

 

Met Christ gaan wandelen in Amerongen. Helaas geen camera meegenomen, want wat kwamen we tegen in het bos: een echte zevensprong! (zie 7 december 2005 op deze site)

 

Hemelvaart

Laat je niets wijsmaken door Akita rasbeschrijvingen waarin staat dat dit ras niet wil apporteren. Kensho is de laatste tijd gek op balletjes. Om te voorkomen dat ik om de haverklap moet ingrijpen om een balletje ergens onder vandaan te halen heb ik ze maar in bulk ingekocht.

 

28-05-2006 > Ontmoeting met een bekende wolf in het Panbos

Vandaag is het lekker droog gebleven en het zonnetje scheen. We hebben een paar uur in het Panbos gelopen en kwamen daar ook een oude bekende tegen (de 'Wolf').

 

Kensho werd afgeleid van het kuilgraven door onderstaande hond.

Die zich vervolgens flink uit de voeten maakte en Kensho van zich wist af te schudden door vlak voor een boom snel rechtsaf te slaan. Kensho ging nog een paar passen rechtdoor en moest toen om de boom heen.

Hieronder het weerzien met een speelkameraadje dat we eerder in dit bos troffen. Kensho was toen heel wat kleiner. Het was nu om beurten bovenop staan en overgeven. Op een gegeven moment gingen broer en zus wolf (Saarloos wolfshond) tegen Kensho tekeer. Van twee kanten werd hij in zijn kraag gebeten. En wat zelfden voorkomt: Kensho's mimiek veranderde dramatisch, maar hij hield vol en gaf zich niet gewonnen (wel was de stand van zijn oren en staart al wat gezakt). Toen zag ie een andere hond naderen, en direct als in een flits stonden staart en oren rechtop en had zijn gezicht weer de uitdrukking van 'Heee wie hebben we daar'.

Soms was het de Saarloos wolfshonden tegen Kensho, dan weer de jongens tegen het meisje, en dan weer ieder voor zich of met zijn allen naar een vierde hond. Een boeiend schouwspel.

 

Op de foto rechts de 'Held van de Dag'.

Dit hondje trok de aandacht van het pack van drie en zette het toen op een rennen. Zijn oortjes flapten daarbij grappig op en neer.