Een Akita Hondenleven met Kensho in de hoofdrol

10 maanden oud (26 juni tot 26 juli 2006)

 

Ontsnapte Akita

Ik let even niet op tijdens een wandeling. Kensho bijt de riem door en staat even verderop te gekken met een lege fles.

 

17-07-2006 > Wandeling tussen de saaie zonaanbidders door

Een wandeling aan de Strijkviertelplas zoals altijd, alleen liggen er nu allemaal mensen in zwemkleding. Kensho is inmiddels zo ver dat ie doorheeft dat lang niet alle mensen leuk zijn en open staan voor contact. Hij kijkt ze nog wel vriendelijk aan, maar komt er geen respons dan negeert ie ze verder. Het opspringen tegen elke voorbijganger is dus bijna als vanzelf opgehouden.

 

Dat kan anders verlopen bij mensen die bang zijn voor honden. Ooit een slechte ervaring gehad met een hond, ga dan niet alle honden over één kam scheren (of doe je dat ook met mensen?) en blijf rustig. Lees de hond in kwestie (hoe staan zijn oren en zijn staart, laat ie zijn tanden zien). Maak daarbij geen oogcontact. Negeer hem maar gewoon. En niet wegrennen !!

Hetzelfde geldt bij beren... loop je in het bos en wordt je gespot door een beer.. ga dan ook niet rennen!! Je wakkert dan het jaaginstinct aan of zoals bij Kensho het speelinstinct. We troffen vandaag een bange man en die ging rennen. Ik riep nog tevergeefs 'Niet rennen'. Kensho zag het als spel, eindelijk een voorbijganger die met hem wilde spelen dus hij erachteraan. Neem het hem eens kwalijk. De man sprong het water in, zijn spullen boven water houdend en mij in het Duits uitscheldend.

Dus mensen... als je geen aandacht wilt van een hond. Negeer hem dan gewoon.

 

Kensho sukkelt bijna in slaap bij weer een hittegolf in Nederland (36 graden maar liefst, gelukkig is hij inmiddels het merendeel van zijn onderwol verloren).

Dan wordt ie wakker.. want daar is Tommie.

 

20-07-2006 > Twaalf uur durende autorit met een Akita en Kensho is een voorbeeld voor kleine kinderen

Onderweg naar Frankrijk voor een rit van 12 uur inclusief pauzes. Kensho gedraagt zich oneindig maal beter dan menig kind op de achterbank.Geen gejengel, geen gezeur om nieuwe boeken of DVD's. Nee, hij gaat gewoon slapen als het uitzicht saai wordt.Wel is zijn lichaamsgeur aanwezig als ie slaapt, geen hondenlucht hoor... nee het is een verfijnde Akita geur a la Kensho.

 

21-07-2006 t/m 24-07-2007 > Kamperen met Kensho in het Franse Vitteaux

Zijn eerste keer. De eerste nacht heeft ie nog veel geblaft. Op alles dat bewoog en op iedereen die het waagde om midden in de nacht naar het toilet te gaan. Zelf heb ik toen dus weinig geslapen. Kensho lag ook pal voor de ingang van mijn tent als een soort van bodyguard. De tweede nacht heeft ie nog maar 1 keer geblaft en daarna was het helemaal over. Gelukkig heeft niemand erover geklaagd. Er stonden niet veel mensen op de camping, alleen andere klimmers. Kensho werd door hen 'Beauty' of 'Handsome lad' genoemd (respectievelijk Engelsen en Schotten).

We hebben ieder een tent. Pas tijdens een hevige onweersbui die 's nachts overtrok is hij in zijn tent gaan liggen. Heel ontspannen trouwens. Misschien herinnerde hij zich de vuurwerkcursus nog. En het liefst ligt ie in mijn tent.

De bruine tent in het midden is die van Kensho. Links staat een beachshelter voor schaduw in het middaguur. Mijn tent staat rechts en daar lag ie zomaar ineens in, zonder dat het regende. Misschien dat ik een paar dagen in zijn tent moet gaan slapen, zodat ie daarna ook zijn eigen tentje op waarde schat ;-) die trouwens duurder is dan die van mij.

Klauteren over de rotsen vond ie erg leuk.

Bekijk klimfoto's.

 

Kensho zat steeds vast aan klimtouw, met teruggestoken acht en een karabiner van zijn hondentuigje naar een boom of een vastlegpin .Leek mij afdoende, maar Kensho wurmde zich tot twee maal toe gewoon uit zijn harnas. Lag daar ineens een leeg tuigje aan het touw en had hij zich verstopt achter de boom waar het touw aan vast zat. Pas toen hij zag dat ik het doorhad ging ie rennen. Het leek dus wel een spelletje voor hem. Na de eerste keer had ik het tuig strakker gemaakt en toch weer kroop hij eruit. Ik vroeg me af hoe hij dat voor elkaar kreeg, deze meesterontsnapper (die ook eerder al ritssluitingen en cijferslotjes had open gekregen). Ik bleef kijken. Kensho haakte het touw achter een boomstronkje zodat er spanning op kwam, liep toen naar achteren met zijn kop omlaag... en dat terwijl hij mij recht bleef aankijken. Of ie wilde zeggen: 'Zo doe ik dat, ik ga het nu doen hoor....'. Vandaar dat de karabiner aan de verticale borstriem zit op de foto hier rechtsboven. Zijn ontsnappingstruc werkt dan niet meer.

Kensho tussen de rotswanden in Saffres.

Kensho is een grote knuffel geworden.

Wachten kan ie erg goed.

Voordat Kensho op deze ondergrond ging liggen, schraapte hij steeds een aantal keer over de grond om een mini kuiltje te maken. Daar ging ie dan bovenop liggen. Eerder gewoonte denk ik dan dat het echt iets toevoegde qua ligcomfort.

 

 

Kensho waarschuwt dat er iemand aankomt.

Het is de Schot van de camping, die met zijn zoon aan het klimmen is. Hij praat gelijk vrolijk tegen de woest blaffende Kensho, die daardoor gelijk ontdooit. Met zijn staart kwispelt, wil spelen en wil weten hoe meloen smaakt.

En wat is het een warme zomer die van 2006. We zochten steeds de kortste route van schaduw naar schaduw.

Het meertje achter de stuwdam van Réservoir de Grosbois waarin we hebben gezwommen. Kensho alleen tot aan zijn knieën natuurlijk.